आजचा काळ हा डिजिटल क्रांतीचा आहे. मोबाईल, इंटरनेट, सोशल मीडिया आणि विविध डिजिटल प्लॅटफॉर्ममुळे माहिती क्षणात उपलब्ध होत आहे. बातम्या, घडामोडी, विश्लेषण एका क्लिकवर वाचता येते. मात्र या झपाट्याने बदलणाऱ्या डिजिटल युगातही वर्तमानपत्राचे महत्त्व कमी झालेले नाही; उलट त्याची गरज अधिक ठळकपणे जाणवू लागली आहे.
डिजिटल माध्यमांवर माहिती वेगाने पोहोचते, पण तिची सत्यता, विश्वासार्हता आणि पडताळणी हा मोठा प्रश्न ठरतो. सोशल मीडियावर अनेकदा अपुरी, चुकीची किंवा अफवांवर आधारित माहिती मोठ्या प्रमाणात पसरते.
अशा परिस्थितीत वर्तमानपत्र हे विश्वासार्हतेचे प्रतीक म्हणून आजही समाजात महत्त्वाची भूमिका बजावत आहे. संपादकीय जबाबदारी, बातमीची तपासणी, स्रोतांची खातरजमा आणि संतुलित मांडणी ही वर्तमानपत्राची खरी ताकद आहे.
वर्तमानपत्र हे केवळ बातम्यांचे संकलन नसून समाजाचे आरसेदार माध्यम आहे. राजकारण, सामाजिक प्रश्न, शेती, शिक्षण, आरोग्य आणि अर्थकारण यावर सखोल विश्लेषण व विचारपूर्ण लेखन प्रामुख्याने वर्तमानपत्रातूनच वाचायला मिळते. संपादकीय, लेख, स्तंभ आणि विशेष पुरवण्या वाचकांना विचार करायला प्रवृत्त करतात. डिजिटल माध्यमांतील झटपट माहितीपेक्षा वर्तमानपत्र वाचकांमध्ये वैचारिक समृद्धी निर्माण करते.
ग्रामीण भागात आजही वर्तमानपत्र हे माहितीचे प्रमुख माध्यम आहे. इंटरनेटची मर्यादा असलेल्या भागांत वर्तमानपत्र समाजजागृतीचे प्रभावी साधन ठरत आहे. शेतकरी, विद्यार्थी आणि ज्येष्ठ नागरिकांसाठी वर्तमानपत्र हे विश्वासाचे आणि जवळचे माध्यम आहे. सकाळी चहासोबत वर्तमानपत्र वाचण्याची सवय ही केवळ दिनक्रमाचा भाग नसून सामाजिक संस्कृतीचा अविभाज्य घटक बनली आहे.
डिजिटल युगात अनेक वर्तमानपत्रांनीही काळानुरूप बदल स्वीकारले आहेत. ई-पेपर, संकेतस्थळे आणि सोशल मीडिया प्लॅटफॉर्मच्या माध्यमातून त्यांनी आपली व्याप्ती वाढवली आहे. मात्र छापील वर्तमानपत्राची विश्वासार्हता, सखोलता आणि टिकाऊपणा याला आजही पर्याय नाही.
म्हणूनच असे ठामपणे म्हणता येईल की, डिजिटल युग कितीही प्रगत झाले तरी वर्तमानपत्राचे महत्त्व अबाधित आहे. सत्य, विश्वास आणि जबाबदारी यांची कास धरणारे वर्तमानपत्र हे लोकशाहीचे चौथे स्तंभ म्हणून कायम राहणार आहे.
